2019

Sana Aslımı Veremem

Bedirhan Turan Durmuş

sana aslımı veremem
kopyalarım tükendi
mürekkep bitti damlaya damlaya
müsvetteler kaldı geriye
birleştirsen de aslı olamazlar asla
düşüp durdum hiç ayağa kalkmadan
ne ayağım kayıyordu
ne birisi itiyordu beni
öylece düşüyordum
faili mechul bir düşüştü bu
kaldığım yerden düşüyordum
bir valizin görevli tarafından fırlatılışı kesinlikle buna benzemiyordu
belki biraz yıldız kaymasıydı fakat o kadar umut verici de değildi
düştükçe yükseliyor ve tekrar düşüyordum
ya da düşüyordu
ne oluyordu yahu
delirdim sanırım
tanrım
aldın aklımı benden 
haber versen silerdim
tüm terbiyesiz düşünceleri bellekten
peki delirmek böyle 
futursuzca ve vizyonsuzca
neden aniden?
düşmek ölümse yaşamak yükselmekti sanırım
çünkü düştükçe yükseliyor
yükseldikçe düşüyor
öldükçe yaşıyor
yaşadıkça ölüyor
yaşadıkça düşüyor
yükseldikçe ölüyor
yaşadıkça yükseliyor
düştükçe ölüyor…
delirdim.
sal beni
sal
çek şu ellerini üstümden
al bulutları kafamdan
bi deniz kalsın boğazımın ortasında
ve şömine ateşi dudaklarımda
üstelik satürnün çizgileri de gözlerimde
kıskan beni
kıskanıyorsun değil mi?
kıskanmazsan üzülürüm.
çatlarım en derin yerinden aklımın
ama aklımı aldın benden
dur ya sen mi aldın aklımı benden?
delirdim
sahi deliren insan nasıl kaçırır keçileri?
delirdikten önce mi? yoksa sonra mı?
bu bilgiyi bulamazsın müfredatta
tıpkı bir büyü gibi
süzülen uçakta kuş misali
gözlerin açıyor perdelerini
oyun yeni bitiyor
doğdun lan helal olsun
umarım tez zamanda ölürsün.
delirdik büsbütün
üstü kalsın.
başüstü dolapları açıldı
döküldü saçlar
henüz düşmeden daha cemre
bahar geldi kutuplarına aksak bedenimin
beyazlara büründü her yer
gömdüm bütün eskileri göz çukurlarıma
gören onlardı
bi zahmet onlar tutsun yasını
durdur asansörü hadi
bas stop tuşuna 
daha fazla boşluk kalmadan
ve dalmadan birbiri ardını takip eden yol çizgilerine
nakışları sökmeden 
ayranı dökmeden
terzi kendi söküğünü dikmeden
armut dibine düşmeden
kalk gel
yemek söyledim
ağlamasın ardından
anan baban gibi