Temmuz 2020

Bir Tutku:Var Olmak!

Ayşenur Ateş

Var olmak,acı veren ama vazgeçilemeyen yegane tutku. Nasıl var olduğunu hisseder ki insan ? Bir gün bir camın önünde , iliklerine kadar parçalayan bir acının esiriyken bile var olabildiğin için tarifsiz bir güç duyarsın , belki de yaşamın en büyük savaşını kazanmanın verdiği süresiz bir güçtür bu . Aynı gücü fırtınadan yenik çıkmış ,tüm dalları kırılan bir ağacın ,son filizinden çıkan yaprakta , gözü mor elinde biberon ekmek pişiren kadında , ciğeri kül göğü olmayan madencinin fenerinde yaşamın ve suyun olduğu her yerde görürsün .Öyle bir güçtür ki bu onu muhafaza etmek için her gün yeniden kırılır yeniden iyileşirsin. Bugün kazandığın zaferin yarın bir değeri kalmaz güneş doğduğunda yeniden başlayıp, zırhını açılan yerlerinden yamalayıp ,kalelerini müdafaa etmeye devam edersin . yaşamın ve var olma savaşının sonu yoktur. Bu sonsuz savaşın hiç yorulmayan gladyatörleri bizler, hiç sorgulamadan aynı camın önünde iliklerimize kadar acı içindeyken bile yeni günün doğmasını umutla beklemekteyiz.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.