Kasım 2021

Zambak

Melis Tezcan

Yağmur kokan toprak

Hatırlar zambak kokusunu

Toprağımdaki kök

Unutmaz yalnızlığımı

Hiçbir zaman olmadı

Senden daha güzel bir zambak

Gör eğik başımı

Öne eğdiren tanrıyı

Zambaklar yüzlerini

Esen rüzgara doğru dönmüştü

Hüzün dolu soluğunda duyulan

Zambak kokusunu içine çekmişti

Korkunun yüzyıllık efendileri

Gecenin sessizliğinde titrek ışığı

Can çekişir gibi duruyor

Toprağın üzerinde

Anlamını yitirmiş o güzelim renkler

Gecenin simsiyah karanlığında

Korkuyla bekliyor, bir minik zambak

Gecenin o bitmez karanlığında

Güneşin doğmasını

Doyumsuz güzelliği

Sırlarla saklıydı

O öldüğü gün

Ruhu özgürlüğüne kavuştu.