Nisan 2022

O

Melis Tezcan

‘’Sesini güzel eyleyen bir karga vardı. Ormanını buna inandırdı. Tanrı yağmur yağdırmazsa karınca suçlanırdı. Ağaç bıkmadan zehrini dökmeye devam etti. Çevre halkı ise şerbetini yudumladı.’’

Her birimiz artık insanlık vasfını aşındırdık. Paranın hazzı gebe ve muhtaç bıraktı bazılarımızı. Yaşamanın müşküllük sayıldığı bu dönemde sevdiklerimizle beraber olmanın armağanı ile yetinmeye çalışıyoruz. Acılarımızı kumrulaştırdılar. Kar soğuğu hakim kuruyan ellerimizde. Üzerimizde sobanın ısıtmadığı odaya gitme zorunluluğu var. …

Ben ise bir süredir dünyadaki görevimi düşünüyorum. Kendi hislerimi uzun cümlelerle bile anlatamıyorum. Sürekli ne istediğimden ve neler hissetmek istediğimden bahsediyorum. Resim yapmayı, kirlenen ellerimi, sabahları erken kalkmayı, insanları güldürmeyi ve parlayan her şeyi çok sevdiğimi düşünüyorum. Ama sadece bunları düşünmüyorum. Günleri artık cüzdanımın azalması olarak görmeyi, çayı az demlemeyi,  insanları mutsuz görmeyi sevmiyorum.

Tüm gerçekliklerimizi sessizliğe boğan O.

Herkesin kulaklarının açılması bekleyen ise BİZ.